κ. 694 9736414 τηλ. 210 6030864
Γρηγορίου Ε' & Βυζαντίου 9, Παλλήνη

Κηλίδες - Πανάδες - Φακίδες

2013-05-15

Το χρώμα του φυσιολογικού δέρματος εξαρτάται από την αιμοσφαιρίνη, τα καροτινοειδή και τη μελανίνη, η οποία είναι ο σημαντικότερος παράγοντας του χρώματος του δέρματος.
Η παραγωγή της μελανίνης στο δέρμα του ανθρώπου είναι μία διαδικασία που αφορά, όχι μόνο την παραγωγή των μελανοσωμάτων μέσα στα μελανοκύτταρα (μελανογένεση), αλλά και στην κατανομή και μεταφορά των κοκκίων αυτών στα περιβαλλόμενα επιδερμικά κερατινοκύτταρα.

Μελανοκύτταρα συναντώνται περισσότερο συχνά στην επιδερμίδα, στους θυλάκους των τριχών, στο χόριο, στα μάτια, γύρω από τα αιμοφόρα αγγεία, στα περιφερικά νεύρα, στο συμπαθητικό δίκτυο και στη γραμμή της σπλαχνικής κοιλότητας. Στην επιδερμίδα υπολογίζονται περίπου 2.109 τέτοια κύτταρα! Η κατανομή, όμως, των επιδερμικών μελανοκυττάρων σε διάφορες περιοχές του σώματος ποικίλει. Έτσι, αριθμητικά περισσότερα υπάρχουν στο πρόσωπο και στις γεννητικές περιοχές και λιγότερα στον κορμό. Αλλά δεν υπάρχει καμμία διαφορά μεταξύ των δύο φύλων, ανδρών και γυναικών. Ενώ, οι διαφορές του χρώματος μεταξύ των Καυκάσιων, Μογγόλων και Νέγρων οφείλονται στο ποσό και την τακτοποίηση των μελανοσωμάτων που παράγονται από τα μελανοκύτταρα. Έρευνες δείχνουν ότι το χρώμα του δέρματος στις διάφορες φυλές, καθορίζεται κυρίως από το μέγεθος, τη συγκέντρωση, την κατανομή και τον εκφυλισμό των μελανοσωμάτων στα μελανοκύτταρα.

Σημαντικό είναι να αναφέρουμε, πως μία μείωση του αριθμού των μελανοκυττάρων συμβαίνει με την πάροδο της ηλικίας. Η πυκνότητά τους μειώνεται 6-8% κάθε δεκαετία και είναι σχεδόν η διπλάσια στο εκτεθειμένο στον ήλιο δέρμα, σε σύγκριση με το μη εκτεθειμένο.
Η παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο προκαλεί την υπερπαραγωγή της μελανίνης στο δέρμα, με αποτέλεσμα να σχηματίζονται αντιαισθητικοί λεκέδες κυρίως στο πρόσωπο. Αυτό συμβαίνει διότι σε ορισμένα άτομα, τα μελανοκύτταρα δεν είναι ομοιόμορφα διατεταγμένα κάτω από το δέρμα, αλλά συγκεντρώνονται σε μικρές κυψέλες. Στην περίπτωση αυτή, το μαύρισμα δεν είναι ομοιόμορφο, οπότε δημιουργούνται οι πανάδες που εντοπίζονται κυρίως στο πρόσωπο, λόγω της μεγάλης συγκέντρωσης των μελανοκυττάρων σε αυτή την περιοχή.

Σημαντικό ρόλο παίζει και η κληρονομικότητα, μιας και οι τύποι δέρματος που ανήκουν στο φωτότυπο I, II, III παρουσιάζουν και τη μεγαλύτερη ευαισθησία κάτω από την ηλιακή ακτινοβολία. Παρ’ όλα αυτά όμως, και οι σκουρόχρωμες επιδερμίδες μπορούν να ενεργοποιηθούν και να αντιδράσουν σχηματίζοντας λεκέδες, ύστερα από μακροχρόνια και αλόγιστη έκθεση στον ήλιο.

Ας τα πάρουμε όμως ένα ένα:

ΚΗΛΙΔΕΣ

Η κηλίδα είναι επίπεδη, περιγεγραμμένη μεταβολή του χρώματος του δέματος, χωρίς καμία αλλαγή στο πάχος, την ανάγλυφη κατάσταση και στη σύστασή του.
Διακρίνονται σε:
υπεραιμικές (πχ. ερύθημα, ενεργητική υπεραιμία, κυάνωση, παθητική υπεραιμία).
κηλίδες από μόνιμη διαστολή των αγγείων.
κηλίδες λόγω εξόδου αίματος από τα αγγεία.
κηλίδες από μεταβολή της χρωστικής του δέρματος. Αύξηση χρωστικής (χλόασμα), ελάττωση ή εξαφάνιση χρωστικής (λεύκη).
κηλίδες από εναπόθεση χρωστικών του αίματος ή χρωστικών ουσιών.


ΦΑΚΙΔΕΣ

Πρόκειται για μικρές κιτρινο-καφετιές κηλίδες κυκλικού σχήματος, που εμφανίζονται κυρίως στα ακάλυπτα μέρη του σώματος και συχνότερα στο πρόσωπο. Αποτελούν εκδήλωση κληρονομικής ιδιομορφίας της χρώσης του δέρματος. Εμφανίζονται συνήθως σε ηλικία 5-6 ετών. Ο αριθμός τους αυξάνεται από την άνοιξη και μετά από την επίδραση των ηλιακών ακτινών.


ΠΑΝΑΔΕΣ

Πρόκειται για καφεοειδής κηλίδες, εντοπισμένες κυρίως στο πρόσωπο και πιο συγκεκριμένα τις παρειές, τα ζυγωματικά και την περιοχή του άνω χείλους. Οι βλάβς είναι ορατές αλλά επιβεβαιώνονται με τη λάμπα Wood στην κλινική εξέταση.
Αυτές οι καφεοειδής κηλίδες ή χλόασμα ή μέλασμα διακρίνονται σε 2 κατηγορίες:
το δερματικό, που δεν αντιμετωπίζεται γιατί εντοπίζεται στα βαθύτερα στρώματα του δέρματος, στο χόριο.
το επιδερμικό, που αντιμετωπίζεται γιατί βρίσκεται στα επιφανειακά στρώματα, στην επιδερμίδα.
Το 90% των περιπτώσεων, αφορούν το επιδερμικό χλόασμα.
Εκτός από τον ήλιο, που είναι η κύρια αιτία, άλλα αίτια δημιουργίας πανάδων είναι:
τα φάρμακα (αντιβιοτικά, αντικαταθλιπτικά και μερικά αντισυλληπτικά χάπια) σε συνδυασμό με τον ήλιο, μπορούν να προκαλέσουν δερματικές αντιδράσεις. Τα σημάδια εξαφανίζονται αμέσως μετά τη διακοπή της λήψης τους.
Καλλυντικά που περιέχουν άρωμα και καμιά φορά είναι φωτοευαίσθητα.
Η εγκυμοσύνη. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στην υπερβολική έκθεση στον ήλιο.
Τα οιστρογόνα. Τα υψηλά ποσοστά οιστρογόνων στον οργανισμό, μπορούν να προκαλέσουν δερματικές κηλίδες στα μέρη που εκτίθενται ή όχι στον ήλιο.

Επιστροφή στα άρθρα